Deaf in the picture

Auteur: admin

  • Wereldpremières tijdens Deaf in the Picture

    Wereldpremières tijdens Deaf in the Picture

    Er gaan maar liefst drie films in première tijdens deze 3de editie van Deaf in the Picture. Geen gewone premières, het zijn allemaal wereldpremières, voor het eerst op het grote witte doek! Alle films komen van Nederlandse bodem.

    VERGETEN GELUIDEN – Plotsdove Cor Toonen en Hanneke Verkade werken samen aan een kunstwerk dat hun gevoel over plotsdoofheid verbeeldt. 26 juni | 12:15 | Ketelhuis 2

    ONBEPERKT – Documentaire portret over een jonge dame met het Syndroom Van Usher. 26 juni | 11:00, 12:15 | Ketelhuis 3

    WILD DOGS – Nederlandse misdaadfilm speelt in Amsterdam. Vier vrienden denken hun slag te kunnen slaan in de cocaïnehandel. 25 juni | 17:00 | Ketelhuis 1 en 26 juni | 17:00 | Ketelhuis 1

  • Deaf for Dummies

    Deaf for Dummies

    Ontmoet Dhr. Dovemans! Hij behandelt speciaal voor Deaf in the Picture iedere dag een ander belachelijk misverstand over doven en legt uitgebreid uit waarom het niet klopt. In deze laatste aflevering: doven kunnen niet telefoneren. Lees verder…

  • RUBRIEK | Deaf for Dummies

    Doven kunnen niet telefoneren? Moet jij maar eens opletten. Tijdens Deaf in the Picture vind je hier elke festivaldag een ander misverstand over doven, en waarom dat niet klopt. Vandaag: doven hebben een communicatieprobleem.

    Als het gaat om communiceren, is niemand zo creatief als een dove. Juist door het gebrek aan hoorvermogen zijn doven bijzonder vernuftig in het gebruik van alternatieve communicatiemiddelen.

    Niet voor niets ontstond er tien jaar geleden in Amerika de trend om horende baby’s gebarentaal te leren; via ‘BabySign’ komt de communicatie tussen ouder en kind eerder op gang. Misschien lijkt het uitbeelden van gebarentaal omslachtig, juist omdat de nadruk ligt op de handeling of de vorm van het onderwerp, verloopt een gesprek sneller. Omdat gebarentaal niet synchroon loopt met gesproken taal kunnen veel doven liplezen, en is contact met horenden mogelijk.

    Omdat liplezen vaak maar deels lukt, zijn er aanvullende gebarenmethoden gebaseerd op spreektaal. Bij vingerspellen worden letters met de vingers uitgebeeld. Voor laat-doven en slechthorenden worden klanken van letters uitgebeeld met het fonetische ‘mond-handsysteem’ en ‘cued speech’. En lukt het echt niet met de vlug pratende horende die geen gebarentaal beheerst, dan zijn er altijd nog pen en papier. Wie had het over een communicatieprobleem?


  • Skip Listening

    Een drukke radio dj die naar niemand luistert en waarschuwingen negeert voor een explosie, wordt plotsdoof.
    Dankzij gebarenlessen van een toegewijde medewerkster leert hij weer luisteren naar mensen.

     

    A chaotic radio dj who listens to nobody, and who ignores  warnings for an explosion, becomes deaf all of a sudden. Thanks to lessons in sign language of a dedicaded co-worker he learns to listen to other people again.

     

     

  • Doof!Generatiekloof?

    Roos en Bart interviewen jongeren en ouderen over allerlei onderwerpen, zoals ‘Is dansen en muziek belangrijk voor jou?’ ‘Wat doe je op de dovenclubs?’. Een mevrouw van 91 zit goed in facebook, maar voor twitter wil ze nog even een cursus volgen.
    Ze zijn allemaal wel doof, maar verschillen ze ook in leefstijlen?

    Roos and Bart interview both young and elder people, like ‘are dancing and music important to you?’ ‘In what kind of activities do you participate when you’re going to a deaf club?’. A 91-year-old woman knows her way on facebook, but wants to take a course on how to use twitter. They’re all deaf, but do they have different lifestyles?

  • Ingelore

    Een joodse dove dame (Duitsland, 1924) vertelt over een eenzame jeugd, een gruwelijke ervaring in Nazi-Duitsland en haar vlucht naar Amerika.

    A Deaf Jewish woman (Germany, 1924) talks about a lonely childhood, a gruesome experience in Nazi Germany and her flight to America.

     

     

  • All Day

    All Day

    Twee alleenstaande buren – een jongedame en een jongeman – denken over en weer dat de ander horend is. En daar moeten ze niks van hebben.

    Two single neighbours – a young woman and a young man – each think the other is hearing. And that’s the last thing they want.

  • Deaf in the Picture (23 t/m 26 juni 2011): Het programma is klaar!

    Deaf in the Picture (23 t/m 26 juni 2011): Het programma is klaar!

    Het heeft even geduurd, maar het is er dan eindelijk: Het programma van Deaf in the Picture 2011!
    Als je naar ‘programma’ navigeert is het te zien. Houd ook vooral de site in de gaten, het programmaboekje 2011 zal ook in te bladeren zijn, vandaag of morgen.

    Let op: daar veel korte films gebundeld zijn in blokken, zijn de films in het programma met dezelfde tijd en dezelfde zaal samen te zien.

  • Studie-bijeenkomst: EDC

    Tijdens Deaf in the Picture 2007, én tijdens een tussentijds seminar in januari 2010, werden er plannen gesmeed om te komen tot Europese samenwerking tussen dove filmmakers en dovenfilmfestivals. Een concreet plan was om een filmproject op te zetten voor dove jongeren in een viertal landen en om de resultaten daarvan onderling uit te wisselen. Sindsdien is het erg stil gebleven. Hoe nu verder?

    During Deaf in the Picture 2007 and during a seminar organised in January 2010, plans were made to organise European cooperation between deaf film makers and deaf film festivals. There was a concrete plan to set up a film project for deaf young people in four countries and to exchange the results. Since then, things haven been very quiet. What’s the next step?

  • Studiemiddag: Toegankelijkheid

    Om films toegankelijk te maken voor doven wordt steevast naar twee middelen gegrepen: een Gebarentaaltolk of ondertiteling. Tolken worden in een hoekje van het beeld gezet of ernaast onder een spotlight in de bioscoopzaal. Ondertitels zien er al tientallen jaren hetzelfde uit: een of twee tekstbalken onderin het beeld.

    Kan het in deze tijd, vol van computeranimaties, anders? De Zuid-Afrikaanse filmer Braam Jordaan heeft daarover zo zijn eigen ideeën.

    The art of accessibility
    In order to make films accessible to the deaf, two techniques are often used: a sign language interpreter or subtitling. Interpreters are put in a corner of the shot or stand beside the screen in a spotlight in the cinema. Subtitles have looked the same for decades: one or two lines underneath the image.
    Can things be done differently in this age of computer animation? The South African film maker Braam Jordaan has his own ideas about this.